Ahengimiz Üzerine

Notaların üzerine basıp gidiyor ama hiç gürültü yok; O geçiyor karşımızdan.

Tuvalin üzerine akıtıyor kendini; binbir haliyle saçılıyor adeta; rengarenk bir karmaşa bekliyoruz fakat karşımızda gökkuşağının boynumuza dolanan ruhu çıkıyor.

İnsanlar ahenkle de boğulacaklarını sanırlar elbet, kendi renklerinden başka renk, kendi seslerinden başka ses tanımazlarsa; ya da sadece tek renge, tek sese kapılırlarsa.

Fakat ahenkle ancak doğulur.

Ahengin boğuculuğu sadece zevksiz benliklerin saltanatında bir kaide olarak çıkacaktır karşımıza. Boğulan da benliğin, bencilliğin kendinden başka kuvvet tanımayan o koca gövdesi olacaktır.

Dünyayı ya tamamıyla beyaza boyama, ya da tamamıyla siyahın içinde boğma ihtirasına sahip olanlar ahengi anlayamazlar.Renkerin içinden -güzide bir tablo olarak-çıkan ahenkli insanı düşman bilirler. Onun sözleri kendilerine ağır, işleri ise beyhude gelir.

1 yorum:

üryan dedi ki...

gökkuşağı olsammm