Kötü Rüya Buna Denir



Tanrım, ne kötü bir rüyaydı!



İnsanmerkezciliğin dibindeydim (ama her alemde bendim. Canlılar cansızlar, say sayabildiğin kadar) .

Kendimi (herşey) ‘herkes’ olarak gördüm;

Bölündükçe bölünmüştüm.

Herkes en iyi ‘ben’ olmak için yarışıyor gibiydi.

Akşam votkayı fazla mı kaçırdım?

Tanrım, ne kötü bir rüyaydı!

Birkaç kişi direkt kapıma geldi, yani birkaç ‘ben’…

Hepsi de en iyi temsilleri olduklarında iddialıydılar ‘benim’.

'Senin tek temsilcin ben olayım' demeye getirdiler işi…

Ellerine bir iki nasihat tutuşturup yolladım her kapıma geleni.

Sonra bir gün bir baktım ki; nasihatlerimi alanlar ayrı bir ekol…

Üstünlük taslayanlar da aralarına girip, 'en iyi BEN burada' deyip,

Dünyanın geri kalanıyla bir kavgaya tutuşmuşlar; diğer benlerle…

Tanrım ne iğrenç bir rüyaydı…

Sanırım akşam votkayı fazla kaçırdım

Kendimi ‘herkes’ olarak gördüm, korkunçtu…

Bir ben ruh doktoru, bir diğeri hasta, öbürü ise benim adıma benlik tasasında ‘ben’.

Karmaşa, keşmekeş, tedirginlik, entrika, ayak oyunları; hepsi de ‘ben’im için!

Oysa ben, o kapıma gelenler için de yoktum. 'Yanlış kapıya gelmişsiniz' diyemedim. Ayıp olmaz mıydı?

Tanrım, ne kötü bir rüyaydı.

Olumlu anlamının hiçbir imgesini görememe rağmen, heyecandan kıpır kıpır olduğum için; ona kâbus diyemem.

Ama başımın ağrıdığını da söyleyebilirim.

Bu votkadan mı kaynaklanıyor? Sanmam… Siz de böyle şeyler görmelisiniz. ‘An’ larsınız.

Tanrım, çok kötü bir rüyaydı…

Eğer zamanında uyanmasaydım, belki de bugünkü ilk işimi yapamayacaktım.

İlk işim? Bugünkü ilk işim?

Yaşadığım kişilik bölünmesinin bitişini görmek. Evet, bu.

Tanrım, ne kötü bir rüyaydı!

Tanrım!

Tanrı olduğumu unutmuştum!

İnanılır gibi değil!

Ama erken kalkmayı bir alışkanlık haline getirmiştim; tam zamanında uyandım işte!

Kıyamet koptu!

-kusura bakmayın; paradoksları severim ama sürekli ‘herkes’ ve ‘herşey’ olacak değilim-

Hiç yorum yok: