BİR TRAVESTİNİN DEHŞET SAÇAN GÜNLÜĞÜ YA DA GECELİK VARLIĞI


Sevgili Günlüğüm. (Başlık böyle kalsın ayol)

Saat 01.15

Jartiyerimi giyindim. Görünümüm; Türkiye Cumhuriyetinin standartlarına uymayacak ölçüde kışkırtıcı. Ölçüsüz diyebiliriz. Elimde Nişantaşı’ndaki bir mağazadan aldığım çantamla bir zamanlar üzerinde çokça çalıştığım şık ve dişi adımlarımla Harbiye Caddesinin kenarlarında arzı endam ettim yine. Bu halim için 20. yüzyıl başlarındaki sosyete hanımlarının gecelik kıyafetiyle sokaklardayım denilebilir. Küçük orospu rolümü iyi oynamaya kararlıyım. Bi saniye, birileri yaklaşıyor…

Saat 01.23

Gelenler civelek oğlanlar… Benden daha hanımlar ayol. ‘Naber yavrum’ dedi biri olabilecek en erkeksi sesiyle. Ama yemezler. Amaçları sadece eğlenmek. Aklı sıra t.şak geçecekler. ‘Gel gel bi dalgamızı geçelim’ dediğini duyuverdim bunların aralarından birinin. S.mek istiyorlarmış. ‘Ayy’ dedim, ‘ben sizi s.miyim şimdi. Gidin başımdan.’ Tam caddenin karşısında arkadaşım Ayla da olduğu için, bu kadar cesurane davrandım. Korkup kaçtı yavrucaklar. Er-kek-çik-lerim benim.

Ah sevgili halkımızın ‘erkek kesimleri’, biz aşağılıkların ve bayağılıkların insanlarına kendi günahlarını da yüklemek için F1 yarışındaki pilotlar gibi yırtınıyorlar. Sonra da bize yükledikleri bütün günahlarını unutup, bizi orospuluğun kraliçeleri ilan ediyorlar ayol. Ay biri daha geliyo, defterime not aldığımı gördü. Yazar bir dönme ilgisini çekti sanırım. Laf Atıyo…

Saat 01.42

Parada anlaşamadık. Üçün beşin hesabını yapıyo pezevenk. Sonra küfretti, anama. Ama alışığız biz. Her zaman edilir bizim anacığımıza en ağır küfürler. Gerçi anacığım da red etti beni. Kabul etmedi, ama anlayabiliyorum anamı. Milletin yüzüne nasıl bakabilir benim gibi bir pislik yüzünden? Anam affet beni. Sana dünyanın en beter küfürlerinin edilmesine yol açan aşağılık varlığımı affet. Bunca küfürden sonra sinirlendim, ‘bu parayla değil s.mek, s.lmen bile mümkün değil’ dedim pezevenge. Bi kahkaha patlattım inadına.

İçim darmadağın oldu ama yine. Adam korkup kaçtı. Tam gaz kayboldu ufuktan. Fakat içimden bir şeyleri ezip gitti pezevenk. İnsan olarak doğmak isteyen bi şeyi ezdi gitti. Anama küfretti orospu çocuğu. Ne oldu bak, ben de onun anasına küfrediyorum işte! Neler oldu bak!

Ayy, niye şimdi bu kadar sinirlendim ki? Daha önce de böyle küfürler edenleri duymazdan gelmiş hatta en olmaz küfürleri edenlerle, önerdikleri yüklü paranın karşılığında yatmıştım. Hayır, hayır, yosmalığım ölmemeli. Aç kalmamalıyım! İçimdeki orospu ölüyor mu yoksa ayol? Kendine gel Banu! Aç mı kalacaksın? İnadına daha fazla kazan, garantiye al kendini. Senin onlardan neyin eksik?

Ah, sahi fazlam var, kopasıca!

O fazlalığımı red ettiğim için başıma geliyo ya bunlar. Ayy, döndük diye nerdeyse bütün dünya 24 saat dönüp durduğunu unuturcasına, becerecek bizi. İyi ki döndük! Ayy, Banu! Seks uğruna dönmedin mi? Al sana seks!

Gözlerim doluyo günlüğüm, ya da geceliğim diye mi seslenmeliyim sana! Bir geceliğim! Hal bu ki ölümüne sevmiştim. İntihar etmiştim. Hayat inadına yaşattı. İnadına yaşıycam dedim ben de! Seni ölümüne sevmemiş miydim lan! Kendimi bile seninle sevmeye başlamamış mıydım? Bana güzel sözler, aşk sözcükleri fısıldamamış mıydın? Adını anmak istemediğim Kahpe!

Ne oldum bak! Kadın, güzeller güzeli, hanım hanımcık bir kadın, edepli, cilveli, işveli bir kadın olacaktım ben; kibar, hisli, duygulu. Erkek görünümümde olduğundan daha kaba oysa ruhum şimdi.

Orospuluğuma sevin günahını yüklendiğim dünya, ezildiğim aşk!

Gözyaşlarımı gizlemeliyim. Makyaj çantamla işim var sevgili gecelik!

Saat 02.02

Biri geldi, fiyatta anlaştık. Bu gecelik bu kadar.

2 yorum:

sendtoemre dedi ki...

oldukça etkileyici bi yazı olmuş. sen mi gözlemlerini yazıya döktün yoksa yaşanmışlık payı var mı bilemiyorum.

hoş gerçi bunlara benzer tecrübeleri veya düşünceleri olmayan travesti yoktur herhalde.

onlar için daha da zor hayat :/

Boş Arsa dedi ki...

"Orospular öyle eğreti duruyorlardı ki düşecek gibi oldum."

Ece Ayhan/Çanakkaleli Melahat'e İki El Mektup'dan...