Ben, Biz, Onlar

Onlar için ahlaksızlık bel altındaki her şey, benim için ahlaksızlık -olması gerekip de-bel üstünde olmayan iki şeydir: kalp ve beyin

Çirkin sözlerden daha çok sakınırlar onlar, oysa ki sakınılması gereken –gizlenen-çirkin düşüncelerdir

Onların ahlakı ölçülü konuşmak, namuslu gibi görünmekten ibarettir ve mış gibi yaptıklarını unutturmak için kendilerine yalan söylemek de ahlaktır. Oysaki benim ahlakımda ölçüsüz cümleler sıralanabilir, bir fahişe de erdemli olabilir.

Onların ahlakı toplum içindir ama bunu Allah’la gizlerler

Benim ahlakım ise kendim içindir ve Allah’ı gizler

Onların ahlakı dedikodu ve gıybeti meşru kılar

Benim ahlakım dedikodu ve gıybeti ölüm kılar

Onlar için başkalarının sefaleti bir müdafaa aracı, bir koz

Benim için benim sefaletim demektir

Onlar için kendileri doğru yol

Benim için yollar geçilip gidilecektir

Onların ahlakında bataklıklar kurutulmalı

Benim ahlakıma göre bataklıkta gül açtırmalıdır

Onların ahlakında günaha girmek bir felaket

Benim ahlakımda -eğer ikinci defa doğulacaksa- günahtan doğulur zaten

Ve günaha girmeden temizlenmek bir hastalıktan ibarettir.

Onların ahlakında düşmek bir tokattır

Benim ahlakıma göre zorunluluk.

Onların ahlakında ben bir zındık

Benim ahlakımda biz zaten onlardık.

Hiç yorum yok: